بپرستد « 1 » . وثعلبى از حضرت صادق عليه السّلام روايت كرده است كه : « طه » اشاره است به طهارت أهل بيت عليهم السّلام از رجس كه شك وگناه است چنانچه در آيهء تطهير فرموده است كه إِنَّما يُرِيدُ اللَّهُ لِيُذْهِبَ عَنْكُمُ الرِّجْسَ « 2 » . « 3 » ومحمد بن عباس بن ماهيار در تفسيرش از حضرت صادق عليه السّلام روايت كرده است كه : حق تعالى ما را به خود نمىگذارد ، واگر ما را به خود بگذارد ما نيز مثل ساير مردم خواهيم بود در گناه وخطا وليكن خدا در حقّ ما فرموده است ادْعُونِي أَسْتَجِبْ لَكُمْ « 4 » يعنى : « دعا بكنيد وبخوانيد مرا ، مستجاب مىكنم دعاى شما را » « 5 » . فايده - دانستى كه علماى اماميه رضوان اللّه عليهم اتفاق كرده‌اند بر عصمت ايشان از جميع گناهان ، ودر بسيارى از دعاها وادعيهء صحيفهء كامله اعتراف به گناه از أئمة عليهم السّلام واقع شده ، ودر بعضي از أحاديث نيز امرى چند كه موهم صدور معصيت باشد وارد شده وآنها را به چند وجه تأويل مىتوان كرد : أول آنكه : ترك مستحب وفعل مكروه را گاه هست كه گناه ومعصيت مىنامند بلكه ارتكاب بعضي از مباحات نظر به جلالت ورفعت شأن آنها تعبير از آن به گناه مىكنند به اعتبار پستى اين مرتبه نسبت به ساير أحوال ايشان ، چنانچه صاحب كشف الغمة گفته است كه : أكثر أوقات ايشان به ياد خدا ومراقبت الهى مصروف است وخاطر ايشان به ملأ أعلى متعلّق است ، پس گاهى كه از آن مرتبه نزول كنند ومشغول شوند به خوردن وآشاميدن وجماع كردن وساير مباحات اينها را گناه مىنامند واستغفار از آن مىكنند ، نمىبينى كه اگر غلامان بعضي از أرباب دنيا در حضور آقاى خود متوجه اين أمور گردند

--> ( 1 ) . كافى 1 / 174 ؛ اختصاص 22 ؛ بصائر الدرجات 373 . ( 2 ) . سورهء احزاب : 33 . ( 3 ) . تأويل الآيات الظاهرة 1 / 309 ؛ تفسير برهان 3 / 29 . وهر دو مصدر از ثعلبى نقل نموده‌اند . ( 4 ) . سورهء غافر : 60 . ( 5 ) . تأويل الآيات الظاهرة 2 / 532 ؛ بصائر الدرجات 466 .